Co powinien uwzględniać projekt wentylacji grawitacyjnej?

Wentylacja grawitacyjna wykonana profesjonalnie nie należy wbrew pozorom do tanich rozwiązań. Szczególnie jeśli weźmiemy pod uwagę ucieczki ciepła, których nie da się uniknąć. W praktyce więc może się okazać, że cena wentylacji grawitacyjnej będzie porównywalna do zastosowania wentylacji mechanicznej z systemem rekuperacji. W naszym artykule przyjrzymy się podstawowym wytycznym jeśli chodzi o wentylację grawitacyjną. 

Przyjmuje się, iż optymalne wartości przy zachowaniu fachowego montażu wentylacji grawitacyjnej powinny uwzględniać minimalną powierzchnię przekroju dla pojedynczego kanału wentylacyjnego (0,016 m2). Jeżeli zaś chodzi o wymiary przewodu prostokątnego to musi oscylować on w granicach minimum 10 centymetrów. Podobnie wygląda kwestia komina (14×14), którego minimalna wysokość dla zapewnienia wydajności 30 metrów sześciennych na godzinę powinna wynosić w granicach 3 metrów. W przypadku wydajności 50 metrów sześciennych na godzinę jest to już wysokość niespełna 5,5 metra, natomiast dla wydajności 70 metrów sześciennych na godzinę jest to blisko 10,5 m. Wartości te przyjmuje się dla kanałów grawitacyjnych w celu osiągnięcia odpowiedniej wydajności liczonej bez udziału wiatru. Sprawdź: wentylacja z rekuperatorem Pułtusk.

O czym jeszcze trzeba pamiętać?

1. Pamiętajmy o rozmieszczeniu kanałów wywiewnych w pomieszczeniach zlokalizowanych na ostatniej kondygnacji budynków (poddaszu). Równie istotne jest uwzględnienie wysokości komina wentylacyjnego dla kąta nachylenia dachu.

2. Obecność kanałów wentylacyjnych należy uwzględnić we wszystkich dodatkowych pomieszczeniach, które nie posiadają okien.

3. Jeśli pomieszczenia są od siebie oddzielone dwojgiem drzwi to niezbędne jest zastosowanie kanałów wyciągowych w poszczególnych pomieszczeniach. Dotyczy to wyłącznie budynków, gdzie okno oraz pobliska kratka wentylacyjna jest odgrodzona dwojgiem drzwi.

4. Pomieszczenia takie jak kuchnia, czy pokoje użytkowe należy wyposażyć w urządzenia zapewniające dostęp do świeżego powietrza z zewnątrz.

5. W przypadku pomieszczeń mieszkalnych należy uwzględnić zastosowanie nawiewników z regulacją otwarcia. Lokalizacja montażu tego typu urządzeń to najczęściej rama okienna, miejsce pomiędzy nadprożem i ościeżnicą lub przegroda zewnętrzna zlokalizowana pod oknem.

6. Pomieszczenia wyposażone w urządzenia na gaz powinny posiadać możliwość odprowadzenia spalin. Konieczne jest zastosowanie wentylacji grawitacyjnej z uwzględnieniem wyciągu powietrza.

7. Ważne jest zapewnienie otworów oraz szczelin w drzwiach pomieszczeń sanitarnych. Wykluczony jest montaż przewodów poziomych w przypadku wentylacji grawitacyjnej. Jeśli chodzi o łazienki to odradza się montaż wentylatorów wyciągowych, które działają jedynie w momencie włączenia światła w pomieszczeniu. Generuje to znaczny problem z wentylacją, kiedy urządzenie nie pracuje.

8. Niewłaściwe jest także użytkowanie wspólnych kanałów wentylacyjnych dla kilku pomieszczeń. Błędny jest również montaż kominów wentylacyjnych bez uwzględnienia właściwej średnicy oraz długości pionowego fragmentu. Przyjmuje się, że strumień powietrza nawiewanego powinien być zbieżny ze strumieniem powietrza usuwanego.

W projektowaniu wentylacji grawitacyjnej dla budynków mieszkalnych warto uwzględnić najważniejsze normy dotyczące tego zadania. Wśród nich znajdziemy normę PN – 83/B-03430 Az3 2000 oraz PN – 89/B-10425. Ważne regulacje znajdziemy także w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12.02.2002 z późniejszymi zmianami (Dz. U. Nr 56 z dnia 12 marca 2009 – rozdział 6 Wentylacja i klimatyzacja.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *